Kursy Biblijne (7094)

W tym dziale:

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie (1518)

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie – godz. 12:00

W tej grupie tematycznej umieszczamy pytania do Ewangelii z danego dnia, które mogą okazać się nieocenioną pomocą przy codziennej medytacji nad Słowem Bożym.

np. Na podstawie Ewangelii z dnia (Mt 15, 29 - 37) odpowiedz sobie na pytania i zapamiętaj: 1. Kto przyszedł do Jezusa? („wielkie tłumy… chromych, ułomnych, niewidomych, niemych…”) 2. Co uczynił tym ludziom Jezus? („a On ich uzdrowił’) 3. Jak reagował tłum? („tłumy zdumiewały się… i wielbiły Boga”) 4. Dlaczego Jezus pożałował tego tłumu? („nie mają co jeść”) 5. Ile chlebów mieli uczniowie? („siedem i parę rybek”) 6. Co zrobił Jezus? („wziął siedem chlebów i ryby i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, a uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości…)

Zobacz artykuły...
Kurs Biblijny: Bóg radzi

Kurs Biblijny: Bóg radzi (1499)

Kurs Biblijny: Bóg radzi – godz. 12:00

„Bóg radzi” – ten dział daje podpowiedzi (wybierane z Pisma Świętego) na codzienne pytania i problemy.

np. Jak wzrastać w Bogu? Kol 2, 6 "Jak więc przejęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak w Nim postępujcie: zapuśćcie w Niego korzenie i na Nim dalej się budujcie, i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności".

Zobacz artykuły...
Kurs biblijny: Cała Biblia przez sms

Kurs biblijny: Cała Biblia przez sms (1487)

Cała Biblia przez SMS – godz. 15:00

Także o godzinie 15:00 rozsyłamy (po fragmencie) kolejne rozdziały Pisma Świętego, tak aby (w ciągu kilku lat) przeczytać przez SMSy cały Stary i Nowy Testament.

np. Księga Rodzaju 1, 23 - 26 "I tak upłynął wieczór i poranek - dzień piąty. 24 Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak. 25 Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. 26 A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»".

Zobacz artykuły...
Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego

Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1284)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

Zobacz artykuły...
Słowo po angielsku

Słowo po angielsku (1306)

Biblia po Angielsku/ The Bible in English – 19:00

Tym działem, codziennie, otrzymasz na swój telefon fragment Pisma Świętego w języku angielskim./ In this chapter, every day, you will receive on your phone excerpt of Holy Bible in English. 

np. Genesis 1, 1 - 5 „The Story of Creation. 1In the beginning, when God created the heavens and the earth 2and the earth was without form or shape, with darkness over the abyss and a mighty wind sweeping over the waters. 3Then God said: Let there be light, and there was light. 4God saw that the light was good. God then separated the light from the darkness. 5God called the light “day,” and the darkness he called “night.” Evening came, and morning followed—the first day”.

Zobacz artykuły...

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!» Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» A On rzekł: «Przyjdź!»Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?» Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym». Gdy się przeprawili, przyszli do ziemi Genezaret. Ludzie miejscowi, poznawszy Go, posłali po całej tamtejszej okolicy i znieśli do Niego wszystkich chorych, prosząc, żeby ci przynajmniej frędzli Jego płaszcza mogli się dotknąć; a wszyscy, którzy się Go dotknęli, zostali uzdrowieni. (Mt 14,22-36)

 

Teraz pozwól, by Słowo pracowało w Tobie... Rozmyślaj nad Nim... Mogą Cię w tym ukierunkować następujące pytania:

  1. Czego doświadczył tłum ludzi wskutek cudu rozmnożenia chleba i ryb?

    Czy regularnie pozwalam się Jezusowi karmić Jego Słowem i Chlebem Eucharystycznym? Czy doświadczam – jak tłumy z Ewangelii - nasycenia? Jeśli nie, to czy ze szczerością i ufnością powierzam Mu wszystkie głody mojego serca, zdając się na Jego sposoby „nasycenia”, a nie trwając przy własnych oczekiwaniach?

  2. Co spotkało uczniów Jezusa nocą? Jak zareagowali na to zdarzenie?

    Jakich „nocy” („ciemności”) doświadczam w ostatnim czasie? Co wywołuje moją obawę, lęk, przerażenie? W czym doświadczam własnej niemocy, bezsilności? Z jakiego powodu „krzyczę” w moim sercu?

  3. Jak Jezus odpowiedział na krzyk uczniów? Jak zareagował na prośbę Piotra i jego późniejsze doświadczenie tonięcia?

    Czy otwieram się na obecność Jezusa w trudnych doświadczeniach? Czy zwracam się do Niego w moim lęku, niepewności, bezsilności ? Czy chcę wsłuchiwać się w Jego odpowiedź? Czy – niezależnie od moich uczuć, doświadczeń – wierzę, że jest przy mnie? Czy ufam, że przy Nim nie może mi stać się nic złego? Czy doświadczam/ doświadczałem Jego silnej dłoni, ratującej mnie, gdy „tonę”, z odmętów i głębin mojego bólu i niemocy? Jeśli nie, to dlaczego? Czy chcę Jego pomocy? Czy otwieram się na "Jego" rodzaj pomocy, najbardziej mi potrzebny i adekwatny do mojej sytuacji, czy upieram się przy własnym? Czy koncentruję się na moich uczuciach (rozczarowaniu Jego sposobem działania, którego nie rozumiem lub nie widzę) czy próbuję się przez nie mocą wiary przebić, by zobaczyć Jego obecność i interwencję? Co chcę powiedzieć teraz Jezusowi na ten temat?

 

Wyraź swoją wdzięczność Bogu za to, co Ci pokazał w czasie tego rozważania. Teraz idź i w swoich „głodach” i „ciemnościach” otwieraj się na Jego sposób działania!

„This is the heritage of the tribe of Judahites by their clans: 21The cities of the tribe of the Judahites in the extreme southern district toward Edom were: Kabzeel, Eder, Jagur, 22Kinah, Dimonah, Adadah, 23Kedesh, Hazor, and Ithnan; 24Ziph, Telem, Bealoth, 25Hazor-hadattah, and Kerioth-hezron (that is, Hazor); 26Amam, Shema, Moladah, 27Hazar-gaddah, Heshmon, Beth-pelet, 28Hazar-shual, Beer-sheba, and Biziothiah; 29Baalah, Iim, Ezem, 30Eltolad, Chesil, Hormah, 31Ziklag, Madmannah, Sansannah, 32Lebaoth, Shilhim, and Ain and Rimmon; a total of twenty-nine cities with their villages”.
Jeden z młodych ludzi Joaba zatrzymał się nad ciałem i wołał: «Kto miłuje Joaba i kto jest za Dawidem, niech idzie za Joabem». 12 Amasa leżał zbroczony krwią pośrodku ruchliwej drogi. Człowiek ów zauważył, że przystaje cały lud. Odrzucił więc Amasę z drogi na pole i przykrył go płaszczem: zauważył bowiem, że każdy z przechodniów zatrzymywał się. 13 Po usunięciu go z drogi, wszyscy szli za Joabem, aby ścigać Szebę, syna Bikriego".
„Rozdzielenia zaś darów są, (ten) zaś sam Duch; i rozdzielenia służb są, i (ten) sam Pan; i rozdzielenia dzieł są, (ten) zaś sam Bóg, (ten) działający wszystko w wszystkim. Każdemu zaś jest dawane uwidocznienie Ducha do pożytku. Temu bowiem przez Ducha jest dawane słowo mądrości, innemu zaś słowo poznania, według (tego) samego Ducha, drugiemu wiara w (tym) samym Duchu, innemu zaś dary leczeń w (tym) jednym Duchu, innemu zaś dzieła mocy, innemu [zaś] prorokowanie, innemu [zaś] rozróżnienia duchów, drugiemu rody języków, innemu zaś tłumaczenie języków: wszystko zaś to działa jeden i (ten) sam Duch, rozdzielający w sposób własny każdemu jak postanawia”. (Do Koryntian I 12, 4 – 11)
Jezus posługuje się prostymi historiami, żeby przekazać ważną sprawę Łk 7, 40 – 42 „Na to Jezus rzekł do niego: Szymonie, mam ci coś powiedzieć. On rzekł: Powiedz, Nauczycielu! Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował?”

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności». Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!» Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb». On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj». Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci. (Mt 14,13-21)

 

Rozmyślaj w ciszy nad Słowem, które jako żywe i skuteczne, ma moc kształtować teraz Ciebie i Twoje życie... Poprowadzić Cię w tym mogą następujące pytania:

  1. Co uczniowie zasugerowali wieczorem Jezusowi?

    Czy dostrzegam potrzeby osób, które Bóg stawia na mojej drodze? Jak na nie reaguję? Czy – jak uczniowie - chcę się „pozbyć problemu”? Czy czuję się niezdolny do jego rozwiązania?

  2. Co Jezus odpowiada swoim uczniom?

    Czy przychodzę do Jezusa z problemami własnymi i innych? Co myślę na temat problemu, z którym przyszli do Jezusa uczniowie i na temat otrzymanej przez nich odpowiedzi?

    Czy jestem otwarty na odpowiedź Jezusa dla mnie, nawet taką, która wykracza poza moje stereotypy myślowe i oczekuje ode mnie wiary w to, co po ludzku niemożliwe?

  3. Jak uczniowie zareagowali na słowa Jezusa? Skoncentrowali się na tym, co mieli, czy na braku?

    Na czym zwykle koncentruję się w sytuacji problemu własnego lub innych? Na tym, czego mi brakuje? Na własnej słabości? Na wielkości problemu i trudności z zaradzeniem mu? Czy bardziej liczę na pomoc Boga, czy koncentruję się na własnej niemocy? Czy przychodzę do Jezusa z tym „niewiele”, które mam?

  4. Jaką modlitwę odmówił Jezus nad rybami i chlebem?

    Czy w sytuacji braku - tak jak Jezus – błogosławię Boga? Czy Mu dziękuję i Go uwielbiam? Czy przychodzę do Niego z moją dobrą wolą, szczerym pragnieniem rozwiązania problemu (pomocy innym) wierząc, że On ma moc przymnożyć resztę? Co chcę dziś zmienić w tej dziedzinie?

     

Podziękuj za wnioski, do których doprowadził Cię Bóg w czasie tego rozmyślania. Teraz idź i odważnie, licząc na Bożą moc, stawiaj czoła problemom dnia!

„As the LORD had commanded, Joshua gave Caleb, son of Jephunneh, a portion among the Judahites, namely, Kiriath-arba (Arba was the father of Anak), that is, Hebron. 14 And Caleb dispossessed from there the three Anakim, the descendants of Anak: Sheshai, Ahiman, and Talmai. 15From there he marched up against the inhabitants of Debir, which was formerly called Kiriath-sepher. 16Caleb said, To the man who attacks Kiriath-sepher and captures it, I will give my daughter Achsah in marriage. 17Othniel captured it, the son of Caleb’s brother Kenaz; so Caleb gave him his daughter Achsah in marriage. 18When she came to him, she induced him to ask her father for some land. Then, as she alighted from the donkey, Caleb asked her, What do you want? 19She answered, Give me a present! Since you have assigned to me land in the Negeb, give me also pools of water. So he gave her the upper and the lower pools”.
Ludzie Joaba wyruszyli więc za nim wraz z Keretytami, Peletytami i wszystkimi bohaterami. Ciągnęli z Jerozolimy, by ścigać Szebę, syna Bikriego. 8 Znajdowali się właśnie obok wielkiego kamienia, który jest w Gibeonie, gdy spotkał ich Amasa. Joab ubrany był w zbroję, na którą przepasał miecz, przypięty w swojej pochwie do bioder; wysunął się on i wypadł. 9 Joab przemówił do Amasy: «Jak zdrowie, mój bracie?» Joab ujął przy tym Amasę prawą ręką za brodę, aby go ucałować. 10 Amasa nie zwrócił jednak uwagi na miecz w drugiej ręce Joaba. Ten pchnął go nim w podbrzusze tak, że wnętrzności wylały się na ziemię. Drugiego ciosu nie potrzeba było zadawać, bo [Amasa] umarł. Joab i Abiszaj, brat jego, puścili się w pogoń za Szebą, synem Bikriego".
„O zaś (rzeczach) duchowych, bracia, nie chcę wy nie wiedzieć. Wiecie, że gdy poganami byliście, do wizerunków, (tych) bez głosu, jakby prowadzeni byliście (jako) uwięzieni. Dlatego daję poznać wam, że nikt w Duchu Boga mówiący (nie) mówi: Zaklęciem Jezus i nikt (nie) może powiedzieć: Panem Jezus, chyba że w Duchu Świętym”. (Do Koryntian I 12, 1 – 3)
Aby uderzyć w Jezusa współcześni Mu posługują się wszelkimi możliwymi argumentami, jednak to nie zmienia prawdy o tym, kim Jezus jest Łk 7, 39 „Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą?”
Strona 14 z 355

Top