„Tak powinni [i] mężowie miłować swoje kobiety jak swoje ciała. Miłujący swoją kobietę siebie samego miłuje, nikt bowiem kiedykolwiek swoje ciało znienawidził, ale wykarmia i pielęgnuje je, jak i Pomazaniec (społeczność) wywołanych, bo członkami jesteśmy Ciała Jego. Za to pozostawi człowiek ojca i matkę i dołączy się do kobiety jego. I będą oboje ku ciału jednemu. Tajemnica to wielka jest, ja zaś mówię względem Pomazańca i względem (społeczności) wywołanych. Jednakże i wy, (ci) pojedynczo, każdy swoją kobietę tak niech miłuje jak siebie samego, zaś kobieta aby bałaby się męża”. (Do Efezjan 5, 28 – 33)

W listach św. Pawła istotna jest kwestia pokory. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 11, 17 – 18 „Jeżeli zaś niektóre gałęzie zostały odcięte, a na ich miejsce zostałeś wszczepiony ty, który byłeś dziczką oliwną, i razem [z innymi gałęziami] z tym samym korzeniem złączony na równi z nimi czerpałeś soki oliwne, to nie wynoś się ponad te gałęzie. A jeżeli się wynosisz, [pamiętaj, że] nie ty podtrzymujesz korzeń, ale korzeń ciebie”.

Faraon odpowiedział: «Idź i pochowaj twego ojca, tak jak mu przysiągłeś». 7 I Józef wyruszył w drogę, aby pochować ojca. A z nim poszło również wielu dworzan faraona, starszych urzędników dworskich i wszyscy dostojnicy ziemi Egiptu; 8 nadto cała rodzina Józefa, jego bracia oraz rodzina jego ojca. Tylko dziatwa oraz trzody i bydło zostały w Goszen. 9 Ciągnęli z nim również ludzie na wozach i na koniach, tworząc bardzo liczny orszak".

„Mężowie, miłujcie kobiety, tak jak i Pomazaniec umiłował (społeczność) wywołanych i siebie samego wydał za nią, aby ją uświęciłby, oczyściwszy kąpielą wody w słowie, aby postawiłby przy On sobie samym (jako) dostojną (społeczność) wywołanych nie mającą plamy, lub zmarszczki, lub coś (z) takich, ale aby byłaby święta i niewinna”. (Do Efezjan 5, 25 – 27)

Paweł wielokrotnie nawiązuje do tego, kim jest Izrael w Bogu. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 11, 16 „Jeżeli bowiem zaczyn jest święty, to i ciasto; jeżeli korzeń jest święty, to i gałęzie”.

Kiedy zaś skończył się okres żałoby po nim, Józef zwrócił się do otoczenia faraona z następującą prośbą: «Jeśli darzycie mnie życzliwością, powiedzcie samemu faraonowi, 5 że mój ojciec zobowiązał mnie przysięgą do spełnienia takiego polecenia: "Gdy umrę, pochowasz mnie w moim grobie, który sobie przygotowałem w kraju Kanaan". Niech mi więc teraz będzie wolno udać się tam, abym mógł pochować mego ojca, a potem wrócę».

„Kobiety własnym mężom jak Panu, bo mąż jest głową kobiety jak i Pomazaniec głową (społeczności) wywołanych, On Zbawiciel Ciała. Ale jak (społeczność) wywołanych podporządkowuje się Pomazańcowi, tak i kobiety mężom we wszystkim”. (Do Efezjan 5, 22 – 24)

W teologii Pawła troska Boga o Jego lud jest naczelną zasadą, która przewija się przez wszystkie jego listy. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 11, 15 „Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?”

Józef przypadł do twarzy swego ojca, płakał nad nim i całował go. 2 A potem rozkazał swym domowym lekarzom, aby zabalsamowali jego ojca. Ci zatem lekarze balsamowali Izraela. 3 Zabrało im to czterdzieści dni, tyle bowiem czasu trwało balsamowanie. Mieszkańcy Egiptu opłakiwali Jakuba przez siedemdziesiąt dni".

„Patrzcie więc dokładnie, jak postępujecie, nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy, wykupując okazję, bo dni niegodziwe są. Przez to nie stawajcie się nierozsądni, ale rozumiejcie, co wolą Pana. I nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale dawajcie się napełniać w Duchu, mówiąc sobie samym [w] śpiewach, i hymnach, i pieśniach duchowych, nucąc i śpiewając sercem waszym Panu, dziękując każdej chwili za wszystko w imieniu Pana naszego Jezusa Pomazańca Bogu i Ojcu, podporządkowując się jedni drugim w bojaźni Pomazańca”. (Do Efezjan 5, 15 – 21)