Pytał zatem tamtejszych mieszkańców: «Gdzie w Enaim jest ta nierządnica sakralna, która siedziała przy drodze?» Odpowiedzieli: «Nie było tu nierządnicy sakralnej». 22 Wróciwszy do Judy, rzekł: «Nie znalazłem jej. Także tamtejsi mieszkańcy powiedzieli: "Nie było tu nierządnicy sakralnej"». 23 Wtedy Juda rzekł: «Niech sobie zatrzyma. Obyśmy się tylko nie narazili na kpiny. Przecież posłałem jej koźlątko, ty zaś nie mogłeś jej znaleźć»."

„Posłałem zaś (tych) braci, aby nie chluba nasza, (ta) co do was, została uczyniona pustą w sprawie (tej), aby, jak mówiłem, przygotowani byliście, aby nie jakoś jeśli przyszliby razem ze mną Macedończycy i znaleźliby was nieprzygotowanymi, zostaliśmy zawstydzeni my, aby nie mówiłbym wy, na podstawie tej. Koniecznym więc uznałem zachęcić (tych) braci, aby wcześniej przyszli do was i wcześniej wydoskonalili (to) wcześniej ogłoszone wysławianie wasze, (że) to gotowe być tak, jak wysławianie i nie jak zachłanność”. (Do Koryntian II 9, 3 – 5)

Często w naszym życiu nie zastanawiamy się, w jakim duchu chodzimy. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 8, 6 „Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha - do życia i pokoju”.

Powiedział: «Przyślę ci koźlątko ze stada». Na to ona: «Ale dasz jakiś zastaw, dopóki nie przyślesz». 18 Zapytał: «Jakiż zastaw mam ci dać?» Rzekła: «Twój sygnet z pieczęcią, sznur i laskę, którą masz w ręku». Dał jej więc, aby się zbliżyć do niej; ona zaś stała się przez niego brzemienną. 19 A potem wstała i odszedłszy zdjęła z siebie zasłonę i przywdziała swe szaty wdowie. 20 Gdy Juda posłał koźlątko przez swego przyjaciela Adullamitę, aby odebrać zastaw od owej kobiety, ten jej nie znalazł".

„O bowiem służbie, (tej) względem świętych, zbyt obfite mi jest pisanie wam. Znam bowiem ochoczość waszą, którą co do was chełpię się Macedończykom, że Achaja jest przygotowana od roku, i wasza skwapliwość pobudziła liczniejszych”. (Do Koryntian II 9, 1 – 2)

Dążenie do tego, czego chce Duch pokazuje, na ile żyjemy nowym życiem. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 8, 5 „Ci bowiem, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha - do tego, czego chce Duch”.

A gdy powiedziano Tamar: «Teść twój idzie do Timny, aby strzyc swe owce», 14 zdjęła z siebie szaty wdowie i otuliwszy się szczelnie zasłoną usiadła przy bramie miasta Enaim, które leżało przy drodze do Timny. Wiedziała bowiem, że choć Szela już dorósł, nie ona będzie mu dana za żonę. 15 Kiedy Juda ją ujrzał, pomyślał, że jest ona nierządnicą, gdyż miała twarz zasłoniętą. 16 Skręciwszy ku niej przy drodze, rzekł: «Pozwól mi zbliżyć się do ciebie» - nie wiedział bowiem, że to jego synowa. A ona zapytała: «Co mi dasz za to, że się zbliżysz do mnie?»"

„Czy to co do Tytusa wspólnikiem moim i względem was współpracownikiem; czy to bracia nasi wysłannikami (społeczności) wywołanych, chwała Pomazańca. Więc wykazanie miłości waszej i naszej dumy co do was względem nich wykazując przed twarzą (społeczności) wywołanych”. (Do Koryntian II 8, 23 – 24)

Postępowanie według Ducha powinno być naszym nieustannym pragnieniem. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 8, 3 – 4 „Co bowiem było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg. On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla usunięcia grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech, aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas, o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha”.

Wtedy Juda rzekł do swej synowej Tamar: «Zamieszkaj jako wdowa w domu twego ojca aż do czasu, gdy dorośnie mój syn Szela». Myślał jednak: «Niech nie umrze on również jak jego bracia». Tamar odeszła i zamieszkała w domu swego ojca. 12 Po wielu latach umarła żona Judy, córka Szuy. Juda, zapomniawszy nieco o swej stracie, udał się wraz ze swym przyjacielem Adullamitą imieniem Chira do Timny, gdzie strzyżono jego owce".