Nieprzypadkowo, patrząc na historię życia Abrahama, nazywamy go ojcem wiary. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 20 – 21 „I nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się wzmocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał”.

Wierzyć nadziei wbrew nadziei to uznać, że bardziej należy ufać Bożemu rozsądkowi niż swojemu. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 18 – 19 „On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów zgodnie z tym, co było powiedziane: takie będzie twoje potomstwo. I nie zachwiał się w wierze, choć stwierdził, że ciało jego jest już obumarłe - miał już prawie sto lat - i że obumarłe jest łono Sary”.

Już Abraham zaznacza, że wiara Bogu to jest cos znacznie innego, niż wiara w Boga. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 16 - 17 „I stąd to dziedzictwo zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała nienaruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich - jak jest napisane: Uczyniłem cię ojcem wielu narodów - przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia”.

Rozważanie Pawła wobec wiary i usprawiedliwienia mają przede wszystkim doprowadzić do tego, aby człowiek we wszystkim zdał się całkowicie na Boga. I to niech będzie dla nas podstawą do zrozumienia teologii świętego Pawła. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 14 - 15 „Jeżeli bowiem dziedzicami stają się ci, którzy się opierają na Prawie, to wiara straciła znaczenie, a obietnica pozostała bez skutku. Prawo bowiem pociąga za sobą karzący gniew. Gdzie zaś nie ma Prawa, tam nie ma i przestępstwa”.

Nawet w Starym Testamencie wiara odgrywa wielkie znaczenie. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 13 „Albowiem nie od wypełnienia Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary”.

Nawet czytając wiele kwestii w teologii świętego Pawła nie jest to dla nas zrozumiałe, jako ludzi żyjących w XXI wieku. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 10 - 12 „W jakich okolicznościach została poczytana: czy był obrzezany, czy przed obrzezaniem? Otóż nie po obrzezaniu, ale gdy był nieobrzezany. I otrzymał znak obrzezania jako pieczęć usprawiedliwienia osiągniętego z wiary posiadanej wtedy, gdy jeszcze nie był obrzezany. I tak stał się ojcem wszystkich tych, którzy nie mając obrzezania, wierzą, by i im poczytano to za tytuł do usprawiedliwienia, a także ojcem tych obrzezanych, którzy nie tylko na obrzezaniu się opierają, ale nadto kroczą śladami tej wiary, jaką ojciec nasz Abraham posiadał przed obrzezaniem”.

Wiara poczytana za sprawiedliwość to ważna podpowiedź dla nas. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 9 „Przeto czy błogosławieństwo to dotyczy obrzezanych, czy też i nieobrzezanych? Czytamy przecież, że Abrahamowi została poczytana wiara za sprawiedliwość”.

W naszym Kościele odpuszczenie grzechu dokonuje się przez sakrament Pokuty i Pojednania, jako zwykła forma. Są też inne, które opisuje Katechizm Kościoła Katolickiego. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 7 - 8 „Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy zostały zakryte. Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu”.

Pawłowi zależy, aby przez jego nauczanie podnosić tych, do których przemawia, i to dla nas bardzo ważna podpowiedź. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 3 – 6 „Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia, zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków”.

Pawłowe tłumaczenie bardziej zrozumiałe jest dla ludzi współczesnych mu, niż dla nas, i nie możemy się na to obrażać. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 4, 1 - 2 „Zapytajmy więc, co Abraham, przodek nasz według ciała? Jeżeli bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma powód do chlubienia się, ale nie przed Bogiem”.