„Wy zaś, bracia, na wzór Izaaka obietnicy dziećmi jesteście. Ale jak właśnie wtedy (ten) według ciała zrodzony ścigał (tego) według Ducha, tak i teraz. Ale co mówi Pismo? Wyrzuć służebną i syna jej, nie bowiem będzie dziedziczył syn służebnej z synem wolnej. Dlatego, bracia, nie jesteśmy służebnej dziećmi, ale wolnej”. (Do Galatów 4, 28 – 31)

„Które są mówione alegorycznie; te bowiem są dwoma przymierzami, jedno z góry Synaj, ku niewoli rodzące, nim jest Hagar. Zaś Hagar Synaj górą jest w Arabii, stoi w tym szeregu z zaś (tym) teraz Jeruzalem, jest niewolnikiem bowiem z dziećmi jej. (To) zaś w górze Jeruzalem wolne jest, które jest matką naszą; jest napisane bowiem: Uciesz się, bezpłodna, (ta) nie rodząca; wybuchnij i zawołaj, (ta) nie rodząca w bólach; bo liczne dzieci (tej) samotnej bardziej, niż (tej) mającej męża”. (Do Galatów 4, 24 – 27)

„Mówcie mi, pod Prawem chcąc być, Prawa nie słyszycie? Jest napisane bowiem, że Abraham dwóch synów posiadł: jednego ze służebnej i jednego z wolnej. Ale (ten) ze służebnej według ciała jest urodzony, (ten) zaś z wolnej przez obietnicę”. (Do Galatów 4, 21 – 23)

„Piękne zaś współzawodniczyć ze sobą w pięknym każdej chwili, i nie jedynie podczas być obecnym ja przy was, dzieci me, których znowu rodzę w bólach, aż do kiedy zostałby ukształtowany Pomazaniec w was; chciałbym zaś być obecnym przy was teraz i zmienić głos mój, bo jestem w niepewności do was”. (Do Galatów 4, 18 – 20)

„Gdzie więc (to) uszczęśliwienie wasze? Świadczę bowiem wam, że jeśli możliwe, oczy wasze wyłupiwszy, dalibyście mi. Tak że nieprzyjacielem waszym stałem się, mówiąc prawdę wam? Współzawodniczą (o) was nie pięknie, ale wykluczyć was chcą, aby (o) nich współzawodniczylibyście”. (Do Galatów 4, 15 – 17)

„Boję się (o) was, czy nie jakoś płocho utrudziłem się względem was. Stańcie się jak ja, bo i ja jak wy, bracia, proszę was. Nic mi (nie) uczyniliście niesprawiedliwości; wiecie zaś, że przez bezsiłę ciała ogłosiłem dobrą nowinę wam wcześniej, i doświadczenia waszego w ciele moim nie za nic wzięliście ani wypluliście, ale jak zwiastuna Boga przyjęliście mię, jak Pomazańca Jezusa”. (Do Galatów 4, 11 – 14)

„Ale wtedy nie znając Boga staliście się niewolnikami (dla) naturą nie będących bogami; teraz zaś poznawszy Boga, bardziej zaś poznani przez Boga, jak zawracacie znowu do (tych) nie mających siły i ubogich elementów, którym znowu od początku być niewolnikami chcecie? Dni pilnujecie sobie, i miesięcy, i pór, i lat”. (Do Galatów 4, 8 – 10)

„Mówię zaś, do jakiego czasu dziedziczący niemowlęciem jest, nic (nie) różni się (od) niewolnika, panem wszystkich będąc, ale pod pozwalającymi jest i szafarzami aż do ustalonego czasu (przez) ojca. Tak i my, gdy byliśmy niemowlętami, pod elementami świata byliśmy uczynieni niewolnikami; gdy zaś przyszło wypełnienie czasu, wysłał Bóg Syna Jego, (który stał się) z kobiety, (który stał się) pod Prawem, aby (tych) pod Prawem wykupiłby, aby usynowienie odebralibyśmy. Że zaś jesteście synami, wysłał Bóg Ducha Syna Jego do serc naszych, wołającego: Abba, Ojcze. Tak że już nie jesteś niewolnikiem, ale synem; jeśli zaś synem, i dziedziczącym przez Boga”. (Do Galatów 4, 1 – 7)

„Wszyscy bowiem synami Boga jesteście przez wiarę w Pomazańcu Jezusie. Jacy bowiem w Pomazańca daliście się zanurzyć, Pomazańca wdzialiście na siebie; nie jest Judejczyk ani Hellen, nie jest niewolnik ani wolny, nie jest męskie i żeńskie; wszyscy bowiem wy jednym jesteście w Pomazańcu Jezusie. Jeśli zaś wy Pomazańca, zatem Abrahama nasieniem jesteście, według obietnicy dziedziczącymi”. (Do Galatów 3, 26 – 29)

„Przed zaś przyjść wiara pod Prawem byliśmy pilnowani współzakluczani ku mająca nastąpić wiara zostać objawiona. Tak że Prawo wychowawcą naszym stało się ku Pomazańcowi, aby dzięki wierze zostalibyśmy uznani za sprawiedliwych; (kiedy przyszła) zaś wiara, już nie pod wychowawcą jesteśmy”. (Do Galatów 3, 23 – 25)