„I przychodzą niosący do niego paralityka podnoszonego  przez czterech. I nie mogąc przynieść mu z powodu tłumu odkryli dach, gdzie był, i wyłupawszy zsuwają matę, gdzie paralityk leżał. I zobaczywszy Jezus wiarę ich mówi paralitykowi: Dziecko, odpuszczają się twe grzechy. Byli zaś jacyś z uczonych w piśmie tam siedzący i rozważający w sercach ich: Dlaczego ten tak mówi? Bluźni. Kto może odpuszczać grzechy, jeśli nie jeden Bóg?” (Według Marka 2, 3 – 7)

„Gdy zmarł zaś Herod, oto zwiastun Pana zjawia się we śnie Józefowi w Egipcie, mówiąc: Podniósłszy się, weź dziecko i matkę jego i wyrusz do ziemi Izraela, umarli bowiem szukający życia dziecka. On zaś podniósłszy się wziął dziecko i matkę jego i wszedł do ziemi Izraela. Usłyszawszy zaś, że Archelaus króluje Judei zamiast ojca jego Heroda, zląkł się tam wrócić. Otrzymawszy wyrocznię zaś we śnie oddalił się do dzielnicy Galilei”. (Według Mateusza 2, 19 – 22)

„I powiedział mu Natanael: Z Nazaretu może coś dobrego być? Mówi mu Filip: Przychodź i zobacz. Zobaczył Jezus Natanaela przychodzącego do niego i mówi o nim: Oto prawdziwie Izraelita, w którym podstęp nie jest. Mówi mu Natanael: Skąd mnie znasz? Odpowiedział Jezus i powiedział mu: Zanim cię Filip (zawołał), będącego pod figowcem zobaczyłem cię”. (Według Jana 1, 46 – 48)

„I rzekła Mariam: Wielbi dusza ma Pana, i rozweselił się duch mój z Boga wybawcy mego, bo popatrzył na uniżenie służki jego. Oto bowiem od teraz szczęśliwą zwać będą mnie wszystkie pokolenia: bo uczynił mi wielkie rzeczy Mocny, i święte imię jego. I miłosierdzie jego na pokolenia i pokolenia dla bojących się go. Uczynił siłę ramieniem jego, rozproszył hardych myśleniem serca ich”. (Według Łukasza 1, 46 – 51)

 „On zaś wyszedłszy zaczął głosić wiele i rozpowiadać słowo, tak że już nie on (mógł) jawnie do miasta wejść, ale zewnątrz na pustych miejscach był. I przychodzili do niego zewsząd. I (gdy wszedł) znowu do Kafarnaum po dniach, zostało usłyszane, że w domu jest. I zebrali się liczni, tak że już nie (mieli miejsca) nawet przy drzwiach; i mówił im słowo”. (Według Marka 1, 45 – 2, 2)

„Wtedy Herod zobaczywszy, że okpiony został przez magów, rozgniewał się bardzo i wysławszy zgładził wszystkich chłopców w Betlejem i w całych granicach jego od dwuletnich i poniżej, według czasu, którego wywiedział się u magów. Wtedy wypełniło się (co) powiedziane przez Jeremiasza, proroka, mówiącego: Głos w Rama został usłyszany, płacz i biadanie wielkie. Rachel opłakuje dzieci jej, i nie chce pocieszona zostać, bo nie są”. (Według Mateusza 2, 16 – 18)

„Zaprowadził go do Jezusa. Przypatrzywszy się mu Jezus powiedział: Ty jesteś Szymon, syn Jana; ty nazywany będziesz Kefas (co tłumaczy się Skała). Nazajutrz chciał wyjść do Galilei, i znajduje Filipa. I mówi mu Jezus: Towarzysz mi. Był zaś Filip z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Znajduje Filip Natanaela i mówi mu: (O) którym napisał Mojżesz w Prawie i prorocy, znaleźliśmy: Jezusa, syna Józefa, (tego) z Nazaretu”. (Według Jana 1, 42 – 45)

„I zawołała krzykiem wielkim i powiedziała: Błogosławiona ty wśród kobiet, i błogosławiony owoc łona twego. I skąd mi to, żeby przyszła matka Pana mego do mnie? Oto bowiem, jak stał się głos pozdrowienia twego w uszach mych, podskoczyło (z) weselem niemowlę w łonie mym. I szczęśliwa, (która uwierzyła), że będzie spełnienie (tych) powiedzianych jej od Pana”. (Według Łukasza 1, 42 – 45)

„I zlitowawszy się wyciągnąwszy rękę jego dotknął i mówi mu: Chcę, zostań oczyszczony. I zaraz odszedł od niego trąd, i został oczyszczony. I ostro upomniawszy go, zaraz wyrzucił go. I mówi mu: Patrzał nikomu nic (nie) powiedziałbyś, ale odejdź, siebie pokaż kapłanowi i ofiaruj za oczyszczenie twe, co nakazał Mojżesz, na świadectwo im”. (Według Marka 1, 41 – 44)

„(Gdy oddalili się) zaś (oni), oto zwiastun Pana ukazuje się we śnie Józefowi mówiąc: Podniósłszy się weź dziecko i matkę jego i uciekaj do Egiptu, i bądź tam, aż rzekłbym ci. Ma bowiem Herod szukać dziecka, (żeby) zgubić je. On zaś podniósłszy się wziął to dziecko i matkę jego nocą i oddalił się do Egiptu. I był tam aż do śmierci Heroda; aby wypełniło się, co powiedziane zostało przez Pana poprzez proroka mówiącego: Z Egiptu wezwałem syna mego”. (Według Mateusza 2, 13 – 15)