Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (263)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Ale przyszły łódki z Tyberiady blisko miejsca, gdzie zjedli chleb, (gdy dzięki uczynił) Pan. Gdy więc zobaczył tłum, że Jezus nie jest tam, ani uczniowie jego, weszli sami do łódek i przyszli do Kafarnaum, szukając Jezusa. I znalazłszy go za morzem rzekli mu: Rabbi, kiedy tu (zjawiłeś się)? Odpowiedział im Jezus i rzekł: Amen, amen mówię wam, szukacie mnie nie bo ujrzeliście znaki, ale bo zjedliście z chlebów i nasyciliście się”. (Według Jana 6, 23 – 26)

„I odpowiedziawszy Jezus powiedział do nich: Nie potrzebę mają zdrowymi będący lekarza, ale źle mający się. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników do zmiany myślenia. Oni zaś powiedzieli do niego: Uczniowie Jana poszczą często i błagania czynią, podobnie i (ci) faryzeuszów, zaś twoi jedzą i piją. Zaś Jezus powiedział do nich: Czy możecie synów weselnej komnaty, w tym (czasie co) pan młody z nimi jest, uczynić (poszczącymi)?” (Według Łukasza 5, 31 – 34)

„Oni zaś zobaczywszy go na morzu chodzącego pomyśleli, że zjawą jest, i zakrzyknęli. Wszyscy bowiem go zobaczyli i byli poruszeni. On zaś zaraz przemówił do nich i mówi im: Ośmielcie się, ja jestem. Nie bójcie się. I wszedł do nich do łodzi, i uciszył się wiatr. I bardzo, [nadzwyczajnie], w sobie zdumiewali się, nie bowiem zrozumieli o chlebach, ale było ich serce skamieniałe”. (Według Marka 6, 49 – 52)

„Żeby wypełniło się, (co) powiedziane przez Izajasza proroka mówiącego: On bezsiły nasze wziął i choroby podźwignął. Zobaczywszy zaś Jezus tłum wokół niego, kazał odpłynąć naprzeciwko. I podszedłszy jeden uczony w piśmie powiedział mu: Nauczycielu, będę towarzyszył ci, gdzie szedłbyś”. (Według Mateusza 8, 17 – 19)

„Przewiosłowawszy więc jakieś stadiów dwadzieścia pięć lub trzydzieści widzą Jezusa chodzącego po morzu i blisko łodzi będącego, i przestraszyli się. On zaś mówi im: Ja jestem, nie bójcie się. Chcieli więc wziąć go do łodzi, i zaraz stała się łódź przy ziemi, do której (zmierzali). Nazajutrz tłum stojący za morzem zobaczył, że łódka inna nie była tam, jeśli nie jedna, i że nie wszedł razem z uczniami jego Jezus do łodzi, ale sami uczniowie jego odeszli”. (Według Jana 6, 19 – 22)

„I po tym wyszedł, i ujrzał poborcę imieniem Lewi siedzącego na cle, i powiedział mu: Towarzysz mi . I pozostawiwszy wszystko, wstawszy towarzyszył mu. I uczynił przyjęcie wielkie Lewi mu w domu jego. I był tłum liczny poborców i innych, którzy byli z nimi, leżący (przy stole). I szemrali faryzeusze i uczeni w piśmie ich do uczniów jego, mówiąc: Dla czego z poborcami i grzesznikami jecie i pijecie?” (Według Łukasza 5, 27 – 30)

„I zaraz przymusił uczniów jego wejść do łodzi i poprzedzać naprzeciwko do Betsaidy, aż on (oddali) tłum. I odłączywszy się od nich odszedł na górę pomodlić się. I wieczór (gdy stał się), była łódź na środku morza, i on sam na ziemi. I zobaczywszy ich męczących się przy wiosłowaniu, był bowiem wiatr przeciwny im, o czwartej straży nocy przychodzi do nich chodząc po morzu. I chciał przejść obok nich”. (Według Marka 6, 45 – 48)

„I powiedział Jezus setnikowi: Odejdź, jak uwierzyłeś, niech się stanie ci. I uleczony został sługa [jego] w godzinie tamtej. I przyszedłszy Jezus do domu Piotra zobaczył teściową jego złożoną i gorączkującą. I dotknął ręki jej i opuściła ją gorączka. I podniosła się i służyła im. (Gdy) wieczór zaś (stał się), przyprowadzali mu opętanych licznych. I wyrzucił duchy słowem, i wszystkich źle się mających uzdrowił”. (Według Mateusza 8, 13 – 16)

„Jezus więc poznawszy, że zamierzają przyjść i porwać go, aby (uczynić) królem, wycofał się znów na górę sam jeden. Jak zaś wieczór stał się, zeszli uczniowie jego na morze, i wszedłszy do łodzi (płynęli) poza morze do Kafarnaum. I ciemność już stała się i jeszcze nie przybył do nich Jezus. A morze (przy) wietrze wielkim dmącym było rozbudzone”. (Według Jana 6, 15 – 18)

„Aby zaś widzieliście, że Syn Człowieka władzę ma na ziemi odpuszczać grzechy powiedział sparaliżowanemu: Tobie mówię, podnieś się i zabrawszy lektykę twą, idź do domu twego. I od razu wstawszy przed nimi, zabrawszy na czym leżał, odszedł do domu jego chwaląc Boga. I zdumienie (ogarnęło) wszystkich, i chwalili Boga, i napełnieni zostali strachem mówiąc, że: Zobaczyliśmy nieoczekiwane dzisiaj”. (Według Łukasza 5, 24 – 26)

Strona 1 z 14
Top