Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (323)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Dla tego Mojżesz dał wam obrzezanie nie, że od Mojżesza jest, ale od ojców i w szabat obrzezujecie człowieka. Jeśli obrzezanie bierze człowiek w szabat, aby nie (złamane zostało) Prawo Mojżesza, (przeciw) mnie pełni żółci jesteście, bo całego człowieka zdrowym uczyniłem w szabat? Nie sądźcie według wyglądu, ale sprawiedliwym sądem sądźcie”. (Według Jana 7, 22 – 24)

„Zaś (który usłyszał) i nie (uczynił), podobny jest człowiekowi, (który zbudował) dom na ziemi bez fundamentu, (na) który wylała się rzeka, i zaraz zapadł się, i stała się ruina domu owego wielka. Skoro wypełnił wszystkie słowa jego do uszu ludu, wszedł do Kafarnaum. Setnika zaś pewnego niewolnik źle mający się miał umierać, który był mu cenny”. (Według Łukasza 6, 49 – 7, 2)

 „Oczy mając nie patrzycie i uszy mając nie słuchacie? I nie przypominacie sobie, kiedy pięć chlebów połamałem na pięć tysięcy, ile koszyków ułomków pełnych zebraliście? Mówią mu: Dwanaście. Kiedy siedem na cztery tysiące, ile koszów (pełnych) ułomków zebraliście? I mówią [mu]: Siedem. I mówił im: Jeszcze nie rozumiecie?” (Według Marka 8, 18 – 21)

„I obchodził Jezus miasta wszystkie i wsie, nauczając w synagogach ich i głosząc dobrą nowinę królestwa i uzdrawiając każdą chorobę i każdą niemoc. Zobaczywszy zaś tłumy ulitował się nad nimi, bo byli strudzeni i porzuceni, jakby owce nie mające pasterza. Wtedy mówi uczniom jego: Wprawdzie żniwo wielkie, lecz pracownicy nieliczni. Poproście więc pana żniwa, żeby wysłał pracowników na żniwo jego”. (Według Mateusza 9, 35 – 38)

„Jeśli ktoś chce wolę jego czynić, pozna co do nauki, czy od Boga jest, czy ja ode mnie samego mówię. Od siebie mówiący chwały własnej szuka. Zaś szukający chwały (tego), (który posłał) go, ten prawdomówny jest i niesprawiedliwość w nim nie jest. (Czyż) nie Mojżesz dał wam Prawo? A nikt z was czyni Prawo. Dlaczego mnie (usiłujecie) zabić? Odpowiedział tłum: Demona masz. Kto cię (usiłuje) zabić? Odpowiedział Jezus i powiedział im: Jedno dzieło uczyniłem i wszyscy dziwicie się”. (Według Jana 7, 17 – 21)

 „Dlaczego zaś mnie wołacie: Panie, Panie i nie czynicie co mówię? Każdy, który przychodzący do mnie i słuchający mych słów i czyniący je, pokazę wam komu jest podobny. Podobny jest człowiekowi budującemu dom, który wykopał i pogłębił i położył fundament na skale. Powódź zaś (gdy stała się), wylała się rzeka (na) dom ów i nie miała siły zachwiać go, (gdyż) dobrze (zbudowany był) on”. (Według Łukasza 6, 46 – 48)

„I zapomnieli wziąć chleby i jeśli nie jeden chleb, nie mieli ze sobą w łodzi. I przykazywał im mówiąc: Patrzajcie, strzeżcie się od zaczynu faryzeuszy i zaczynu Heroda. I rozważali (między) sobą, że: Chlebów nie mają. I poznawszy mówi im: Dlaczego rozważacie, że chlebów nie macie? Jeszcze nie zauważacie, ani pojmujecie? Skamieniałe macie serce wasze?” (Według Marka 8, 14 – 17)

„I otworzone zostały ich oczy. I ostro upomniał ich Jezus mówiąc: Patrzajcie, nikt niech wie. Oni zaś wyszedłszy rozpowiedzieli to w całej ziemi owej. (Gdy oni) zaś (wychodzili), oto przyprowadzili mu człowieka głuchego opętanego. I (gdy został wyrzucony) demon, przemówił głuchy. I zdziwiły się tłumy mówiąc: Nigdy (nie) pojawiło się takie w Izraelu. Zaś faryzeusze mówili: Przez przywódcę demonów wyrzuca demony”. (Według Mateusza 9, 30 – 34)

 „I szmer co do niego był wielki w tłumach. Ci mówili, że: Dobry jest, inni [zaś] mówili: Nie, ale zwodzi tłum. Nikt jednakże otwarcie mówił o nim ze strachu (przed) Judejczykami. Już zaś (w) święta (połowie) wszedł Jezus do świątyni i nauczał. Dziwili się więc Judejczycy mówiąc: Jak ten Pisma zna nie uczywszy się? Odpowiedział więc im Jezus, i rzekł: Moja nauka nie jest moja, ale tego, (który posłał) mnie”. (Według Jana 7, 12 – 16)

„Nie bowiem jest drzewo dobre czyniące owoc zepsuty, ani znów drzewo zepsute czyniące owoc dobry. Każde bowiem drzewo z własnego owocu poznawane jest. Nie bowiem z cierni zbierają figi, ani z jeżyny winne grono zrywają. Dobry człowiek z dobrego skarbca serca wynosi dobro, a zły ze złego wynosi zło. Z bowiem obfitości serca mówią usta jego”. (Według Łukasza 6, 43 – 45)

Strona 1 z 17
Top