Kursy Biblijne (6498)

W tym dziale:

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie (1403)

Kurs Biblijny: Wzrastanie przez pytanie – godz. 12:00

W tej grupie tematycznej umieszczamy pytania do Ewangelii z danego dnia, które mogą okazać się nieocenioną pomocą przy codziennej medytacji nad Słowem Bożym.

np. Na podstawie Ewangelii z dnia (Mt 15, 29 - 37) odpowiedz sobie na pytania i zapamiętaj: 1. Kto przyszedł do Jezusa? („wielkie tłumy… chromych, ułomnych, niewidomych, niemych…”) 2. Co uczynił tym ludziom Jezus? („a On ich uzdrowił’) 3. Jak reagował tłum? („tłumy zdumiewały się… i wielbiły Boga”) 4. Dlaczego Jezus pożałował tego tłumu? („nie mają co jeść”) 5. Ile chlebów mieli uczniowie? („siedem i parę rybek”) 6. Co zrobił Jezus? („wziął siedem chlebów i ryby i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, a uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości…)

Zobacz artykuły...
Kurs Biblijny: Bóg radzi

Kurs Biblijny: Bóg radzi (1378)

Kurs Biblijny: Bóg radzi – godz. 12:00

„Bóg radzi” – ten dział daje podpowiedzi (wybierane z Pisma Świętego) na codzienne pytania i problemy.

np. Jak wzrastać w Bogu? Kol 2, 6 "Jak więc przejęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak w Nim postępujcie: zapuśćcie w Niego korzenie i na Nim dalej się budujcie, i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności".

Zobacz artykuły...
Kurs biblijny: Cała Biblia przez sms

Kurs biblijny: Cała Biblia przez sms (1369)

Cała Biblia przez SMS – godz. 15:00

Także o godzinie 15:00 rozsyłamy (po fragmencie) kolejne rozdziały Pisma Świętego, tak aby (w ciągu kilku lat) przeczytać przez SMSy cały Stary i Nowy Testament.

np. Księga Rodzaju 1, 23 - 26 "I tak upłynął wieczór i poranek - dzień piąty. 24 Potem Bóg rzekł: «Niechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!» I stało się tak. 25 Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. 26 A wreszcie rzekł Bóg: «Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi!»".

Zobacz artykuły...
Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego

Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1157)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

Zobacz artykuły...
Słowo po angielsku

Słowo po angielsku (1191)

Biblia po Angielsku/ The Bible in English – 19:00

Tym działem, codziennie, otrzymasz na swój telefon fragment Pisma Świętego w języku angielskim./ In this chapter, every day, you will receive on your phone excerpt of Holy Bible in English. 

np. Genesis 1, 1 - 5 „The Story of Creation. 1In the beginning, when God created the heavens and the earth 2and the earth was without form or shape, with darkness over the abyss and a mighty wind sweeping over the waters. 3Then God said: Let there be light, and there was light. 4God saw that the light was good. God then separated the light from the darkness. 5God called the light “day,” and the darkness he called “night.” Evening came, and morning followed—the first day”.

Zobacz artykuły...
W środowisku znawców Prawa Jezus budzi sporo kontrowersji Łk 5, 30 „Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie i mówili do Jego uczniów: Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?”

W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili jedno w Nas, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich”. (J 17,20-26)

 

Rozmyślaj w ciszy nad Słowem, które jako żywe i skuteczne, ma moc kształtować teraz Ciebie i Twoje życie... Poprowadzić Cię w tym mogą następujące pytania:

  1. O co modlił się Jezus w czasie ostatniej wieczerzy w świetle powyższego fragmentu Ewangelii? Czy daję Bogu przestrzeń do urzeczywistniania się tej modlitwy w moim życiu? Czy jestem człowiekiem budowania jedności czy mam tendencję do wywoływania niezgody i podziałów? Jak wyglądają moje relacje z innymi? Jaki efekt przynoszą moje wypowiedzi (w moim otoczeniu społecznym, w przestrzeni wirtualnej)? Czy trwanie w Jezusowej jedności jest dla mnie ważniejsze od mojego „ja” i obrony moich racji? Czy jestem otwarty na odmienne od moich poglądy? Czy potrafię wyrażać swoje zdanie z szacunkiem do innych i ich argumentów?

  2. Jakie skutki – według modlitwy Jezusa – wywołuje trwanie w jedności? Czy osoby mające ze mną styczność otwierają się na Bożą miłość i przyjmują Jezusa jako swego Zbawiciela i Pana? Czy widzę związek pomiędzy taką postawą mego otoczenia, a trwaniem w jedności? Czy otwieram się na dar jedności pochodzący od Boga? Czy pragnę tego daru? Czy się o niego modlę? Czy w codziennym rachunku sumienia, w perspektywie Bożego światła, konfrontuję moje działania i wypowiedzi z Jezusowym wezwaniem do jedności? Czy proszę Ducha Świętego o pomoc? Jakich zmian dziś potrzebuję w tej dziedzinie? Jak dziś mogę budować jedność w moim otoczeniu?

 

Podziękuj za wnioski, do których doprowadził Cię Bóg w czasie tego rozmyślania. Teraz „idź i czyń”...

„See, I have today set before you life and good, death and evil. 16If you obey the commandments of the LORD, your God, which I am giving you today, loving the LORD, your God, and walking in his ways, and keeping his commandments, statutes and ordinances, you will live and grow numerous, and the LORD, your God, will bless you in the land you are entering to possess. 17If, however, your heart turns away and you do not obey, but are led astray and bow down to other gods and serve them, 18I tell you today that you will certainly perish; you will not have a long life on the land which you are crossing the Jordan to enter and possess. 19I call heaven and earth today to witness against you: I have set before you life and death, the blessing and the curse. Choose life, then, that you and your descendants may live, 20by loving the LORD, your God, obeying his voice, and holding fast to him. For that will mean life for you, a long life for you to live on the land which the LORD swore to your ancestors, to Abraham, Isaac, and Jacob, to give to them”.
Gdy usłyszał Tou, król Chamat, że Dawid rozbił całe wojsko Hadadezera, 10 posłał syna swego Hadorama do króla Dawida, aby go pozdrowić i powinszować mu, że walcząc z Hadadezerem, pokonał go, bo Hadadezer był w wojnie z Tou. Hadoram przywiózł też przedmioty ze srebra, ze złota i brązu. 11 Król Dawid poświęcił je również Panu wraz ze srebrem i złotem, które pobrał ze wszystkich podbitych narodów: 12 z Edomu, Moabu, od Ammonitów, Filistynów, Amalekitów, wraz z łupami pochodzącymi od Hadadezera, syna Rechoba, króla Soby. 13 Imię Dawida stało się sławne. Powracając zaś pobił osiemnaście tysięcy Edomitów w Dolinie Soli. 14 I w Edomie pozostawił załogi. Wszyscy więc Edomici stali się niewolnikami Dawida: Pan udzielał Dawidowi pomocy we wszystkim, co ten zamierzył".
„Jeśli bowiem z powodu potrawy brat twój jest zasmucany, już nie według miłości chodzisz. Nie potrawą twą tego gub, za którego Pomazaniec umarł. Nie niech będzie spotwarzane więc wasze dobre. Nie bowiem jest królestwo Boga zjedzeniem i wypiciem, ale sprawiedliwością, i pokojem, i radością w Duchu Świętym; bo w tym służący Pomazańcowi bardzo podobającym się Bogu i wypróbowanym (dla) ludzi”. (Do Rzymian 14, 15 – 18)
Spotkanie z Jezusem rodzi wdzięczność Łk 5, 29 „Potem Lewi wyprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a była spora liczba celników oraz innych, którzy zasiadali z nimi do stołu”.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał, aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali». (J 15,12-17)

 

Teraz pozwól, by Słowo pracowało w Tobie... Rozmyślaj nad Nim... Mogą Cię w tym ukierunkować następujące pytania:

  1. Na czym polega przykazanie miłości Jezusa? Czy taka miłość jest możliwa „po ludzku”? Od kogo, mogę się jej „nauczyć”? W jaki sposób? Czy jestem zdecydowany włożyć w to cały mój wysiłek i ponosić trudy takiej „nauki”?

  2. Co znajduje się u początku bycia uczniem Jezusa? Czy doświadczyłem/doświadczam Jego wybrania? Jak na nie odpowiadam?

  3. Czym – według Jezusa – charakteryzuje się miłość „większa”? Czy otwieram się na tę miłość Jezusa w stosunku do mnie? Jak żyję owocami Jego ofiary z życia za mnie? Czy dostrzegam ich aktualność i moc dla mojego życia tu i teraz? Czy moja miłość do „przyjaciół” ma już cechy oddawania życia za nich? W czym to się przejawia? W stosunku do kogo i w czym zapieram się siebie, rezygnuję z własnych racji, poświęcam swój czas, ponoszę różnego rodzaju ofiary?

  4. Kogo Jezus traktuje jak przyjaciół? Czy pamiętam, że przyjacielem nazwał też Judasza („Przyjacielu, po coś przyszedł”?)? Czy obdarzam innych przyjaźnią w takim znaczeniu jak Jezus? Czy odpowiadam dobrem, a nie złem, na doświadczane zło?

  5. Kogo Jezus nazywa swoimi przyjaciółmi? Czy – w perspektywie tego – jestem przyjacielem Jezusa? Czy chcę nim być? Czy pozwalam Jezusowi „oznajmiać mi wszystko, co usłyszał od Ojca”? Czy stwarzam Mu warunki do takiej rozmowy? Jak często? Czy poświęcam na to najlepszą część mego czasu?

     

Wyraź swoją wdzięczność Bogu za czas, który otrzymałeś od Niego. Teraz „idź i czyń”...

„Then the LORD, your God, will generously increase your undertakings, the fruit of your womb, the offspring of your livestock, and the produce of your soil; for the LORD, your God, will again take delight in your prosperity, just as he took delight in your ancestors’, 10because you will obey the voice of the LORD, your God, keeping the commandments and statutes that are written in this book of the law, when you return to the LORD, your God, with your whole heart and your whole being. 11For this command which I am giving you today is not too wondrous or remote for you. 12It is not in the heavens, that you should say, Who will go up to the heavens to get it for us and tell us of it, that we may do it? 13Nor is it across the sea, that you should say, Who will cross the sea to get it for us and tell us of it, that we may do it? 14No, it is something very near to you, in your mouth and in your heart, to do it”.
Kiedy Aramejczycy z Damaszku przybyli na odsiecz królowi Soby, Hadadezerowi, Dawid pobił dwadzieścia dwa tysiące ludzi spośród Aramejczyków. 6 Potem umieścił Dawid załogi w Aramie damasceńskim, Aramejczycy zaś stali się niewolnikami Dawida, płacącymi daninę. Tak Pan udzielał Dawidowi pomocy we wszystkim, co ten zamierzył. 7 Dawid zabrał też złote uzbrojenie, jakie mieli słudzy Hadadezera, i przeniósł je do Jerozolimy. 8 A z miast Hadadezera, Tebach i Berotaj, zabrał król Dawid również wielką ilość brązu".
„Jest napisane bowiem: Żyję ja, mówi Pan, że (dla) mnie zegnie wszystko kolano. I każdy język wyzna Bogu. Zatem [więc] każdy (z) nas o sobie samym słowo da [Bogu]. Już nie więc jedni drugich sądźmy; ale to osądźcie raczej, (by) nie kłaść potknięcia się bratu lub obrazy. Wiem i jestem przekonany w Panu, Jezusie, że nic pospolitym z powodu siebie samego; jeśli nie (dla) liczącego sobie, (że) coś pospolitym być, dla niego pospolitym”. (Do Rzymian 14, 11 – 14)
Strona 5 z 325

Top